Horoskopi, 30 Korrik 2014

DASHI 21/3 – 20/4 Do jeni në kërkim të emocioneve të forta sot ju që jeni në një lidhje. Duke qenë se komunikimi dhe bashkëpunimi në çift do jene të mira të gjitha dëshirat do iu realizohen.DEMI 21/4 – 21/5 Do jeni në humor shumë të mirë gjatë kësaj dite dhe do kaloni mjaft momente romantike pranë personit që dashuroni. Për asnjë moment nuk do mërziteni. BINJAKET 22/5 – 21/6Do e adhuroni atë që keni në krah gjatë kësaj dite dhe do dashuroheni si kurrë me parë. Emocionet do jenë të papërshkrueshme. Nëse ende jeni beqarë, duhet të përfitoni nga mundësitë. GAFORRJA 22/6 – 22/7 Gjërat nuk do shkojnë ashtu si ju i kishit ëndërruar në jetën në çift… …read more

Lakuriq në takimin e parë të dashurisë, trendi më i ri në SHBA?! (Foto)

Një kthim në kohën e Evës dhe Adamit duket se është trendi më i ri në takimet dashurore në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Krejt lakuriq, të zhveshur jo vetëm nga teknologjia, por edhe nga rrobat e trupit, të rinjtë takohen për herë të parë me njëri-tjetrin “ashtu si kanë lindur”.Duket sikur beqarët e rinj amerikanë janë kaq të dëshpëruar në kërkim të dashurisë, sa për ta gjetur atë kanë vullnetin të provojnë çdo gjë. Një prej tyre është edhe të dalin lakuriq në takimet e para. “VH1” ka fiksuar disa takime të tilla, të quajtura “Dating Naked”, të cilat ofrojnë rastin për të gjetur dashurinë duke u zhveshur. “Është, si të themi, të mos marrim… …read more

Poloni, shpirti djallëzor i dërgon mesazhe në celular priftit

Një prift polak thotë se një shpirt djallëzor po i dërgon mesazhe kërcënuese në celular pasi u përpoq të kryente ekzorcizëm ndaj një vajze adoleshente. At Marian Rajchel nga Jarosllava është shprehur se fakti që shpirti i keq po e ngacmon me mesazhe në celular, tregon se eksorcizmi i tij nuk ka dhënë rezultat.“Ai që më dërgon mesazhe është një shpirt djallëzor që ka pushtuar vajzën”, tha prifti për mediat lokale duke shtuar se Djalli dhe ndjekësit e tij e përdorin shumë mirë teknologjinë moderne.“Në shumicën e rasteve, pronarët e celularëve nuk e dinë që po përdoren dhe ky është një rast i tillë. Në njërin nga mesazhet që kam marrë shkruhet: … …read more

Marrëzi koloniale, vetëvrasje europiane

Marrwzi-koloniale-vetwvrasje-europiane

Nga Adam Hochschild*

Si sot njëqind vjet më parë, artileria dhe anijet luftarake austriake në Danub nisën të godasin Serbinë – ishin goditjet e para të kataklizmës së madhe që në katër vitet e gjysmë që pasuan do të përkeqësonin botën tonë, në çdo drejtim. Ne e mendojmë Luftën e Parë Botërore sikur i ka patur shkaqet në Europë, aty ku do të ndodhte gjakderdhja dhe shkatërrimi më i madh. Por disa prej iluzioneve që shtynë fuqitë e mëdha në luftë i kishin rrënjët e tyre në skajet e largët të botës.

Iluzioni më i madh, sigurisht, ishte që fitorja do të ishte e shpejtë dhe e lehtë. “Do të ktheheni në shtëpi”, u tha trupave të tij Kaizeri Vilhelmi II, “përpara se gjethet të bien nga pemët”. Plani gjerman i luftës parashikonte që Franca do të mposhtej brenda 42 ditëve. Aleatët nuk ishin kaq arrogantë, por kishin besim se triumfi do të vinte brenda pak muajve, dhe jo viteve.

Një iluzion i dytë i atyre që marshonin me krenari drejt betejës në 1914-ën është se do të qëllonin armikun, por që ky i fundit nuk do të kundërpërgjigjej, ose të paktën jo me fektivitet. SI mund të shpjegohet ndryshe që shumica e ushtarëve të të dy palëve nuk kishin helmeta metalike? Dhe që miliona ushtarë të këmbësorisë franeze, ashtu si edhe kavaleria austriake, mbanin veshur uniforma të shkëlqyeshme ngjyrë të kuqe dhe blu? Me fillimin e luftës, trupat nga të dy palët përparuan masivisht në fushë të hapur, a thua nuk po përballeshin me pushkë dhe automatikë: francezë me bajoneta dhe radhë ushtarësh të rinj gjermanë që ecnin drejt ushtarëve të shastisur britanikë me armët e lidhura pas trupit. Britanikët do të bvënin disa marshime vetëvrasës në vitet që do të vinin.

Ku kishin lindur këta iluzione? Kjo erdhi sepse gjeneralët përzgjidhnin sipas dëshirës se nga cilët konflikte duhej të nxirrnin mësime. Një vështrim nga afër i rrethimit të Petërsburgut, në luftën civile amerikane, do të kish ofruar mësime të vyer për luftën e llogoreve – si dhe një ndjesi se çfarë do të thoshte të ndodheshe nën zjarrin e armikut nga një paraardhës i hershëm i automatikut, e ashtuquajtura arma Gatling. Një shije e ngjashme e luftës së llogoreve dhe fuqisë së automatikut do të ishte e keqe, po të studiohej rrethimi i Port Arturit (Kinë) gjatë luftës ruso-japoneze të viteve 1904-1905.

Por burrat që udhëhoqën Europën drejt Luftës së Parë Botërore e panë më të volitshme të shihnin gjetkë – në betejat ku fitorja ishte e shpejtë dhe armiku kishte fuqi zjarri të pakët. Në vitin 1914, Europa nuk kishte patur një luftë të madhe prej më shumë se 40 vitesh dhe, përveçse për rusët, pothuajse të gjithë oficerët që kishin marrë pjesë vetë në luftime, e kishin fituar këtë përvojë në luftërat koloniale në Afrikë dhe Azi.

Erich von Falkenhayn, për shembull, kreu i Shtabit gjerman për dy vitet e parë të luftës, kishte qenë në forcën ndërkombëtare që shtypi rebelimin antiperëndimor të Boxer-ëve në Kinë në 1900. Një tjetër veteran i asaj fushate – dhe në shërbime ushtarakë në Indokinë dhe Algjeri – ishte Robert Nivelle, më vonë frontin perëndimor dhe lider i ofensivës së vitit 1917 që la të vdekur apo të plagosur 120 mijë ushtarë francezë dhe shkaktoi një kryengritje. Joseph Joffre, paraardhësi i Nivelles, kishte shërbyer në Indokinë dhe Madagaskar dhe kishte udhëhequr ekspeditën nëpër Sahara për të pushtuar Timbuktunë. Shumica e gjeneralëve britanikë kishin shërbyer në koloni. Kur shpërtheu lufta, Britania kishte më shumë trupa në shërbim aktiv në Indi, se sa në ishujt britanikë.

Luftërat koloniale rrallëherë zgjasnin shumë, sepse ushtritë gjermane, franceze dhe britanike kishin pushkë moderne, automatikë si dhe artileri të lëvizshme, ashtu sikurse dhe anije me avull dhe hekurudha që mund të lëviznin sipas nevojës njerëz dhe armë. Afrikanët dhe aziatikët zakonisht nuk kishin asnjë prej këtyre gjërave.Për shembull, në vitin 1898, një sërë oficerësh britanikë (përfshirë edhe Churchillin) që më vonë do të luftonin në Europë, ishin nisur në një betejë në Omdurman, në Sudan. 50 mijë sudanezët që u dolën përballë ishin armatosur vetëm me shtiza, shpata dhe pushkë të vjetra. Brenda pak orësh, automatikët “Sir Maxim” të forcës anglo-egjiptiane goditën me gjysmë milioni plumba, duke vrarë afro 11 mijë sudanezë dhe plagosur 16 mijë të tjerë, shumë prej të cilëve fatalisht. Ajo betejë përcaktoi në më pak se një ditë fatin e luftës.Europianët ishin kaq shumë të ngazëllyer pre fuqisë së automatikëve kundër rebelëve të kolonive, saqë nuk e morën asnjëherë mundimin të bënin vetë plane kundër trupave që do të kishin po këto armë.

Një tjetër iluzion në të dy palët në vitin 1914 ishte se forca kyçe ishte kalorësia. Në fund të fundit, a nuk kish qenë shërbimi i kalorësisë një shteg drejt lavdië ushtarake për më shumë se 2 mijë vite? Në Klubin e Kalorësisë në Picadilly Circus të Londrës dhe në homologët e tij në Paris, Berlin, Shën Petërsburg dhe Vienë, oficerët parashikonin pak a shumë të njëjtën gjë. Për shembull, pushtimi fillestar i Francës dhe Belgjikës nga Gjermania përfshinte tetë divizione kalorësie me më shumë se 40 mijë kuaj – sasia më e madhe e dërguar ndonjëherë në luftë në Europën Perëndimore. Dhjetëra-mijëra kafshë të pafata u dërguan papushim në front duke përshkuar distanca të mëdha: në Lindjen e Mesme, nga Zelanda e Re, në Belgjikë nga Kanadaja, në Francë nga India.

Edhe besimi tek kalorësia buronte prej luftërave koloniale. Kalorësit britanikë kryen një sulm në Omdurman dhe e bënë këtë në mënyrë shumë më spektakolare një vit e gjysmë më vonë në një tjetër konflikt kolonial, Lufta e Boerëve. Të maskuar prej një reje gjigande pluhuri që ngrihej në ajër prej galopit të kuajve, britanikët sulmuan me sukses, pothuajse të paprekur, mespërmes forcave të Boerëve duke rrethuar qytetin e Kimberleyt, në Afrikën e Jugut. “Një epokë në historinë e kalorësisë”, shkruante London Times në atë kohë. “Një sukses i jashtëzakonshëm”, raportonte stafi i gjeneralëve gjermanë për atë betejë.

Komandanti dhe shefi i shtabit të kalorësisë që u përfshinë – …read more

Bukë, kripë e asfalt!

EnisVeliu-gazetar

Nga Enis Veliu

Qindra miliona euro po shpenzohen çdo vit në Kosovë për ndërtimin e rrugëve të reja, ku një pjesë e tyre, ende pa u përfunduar në tërësi po fillojnë të dëmtohen, pasi që cilësia e punimeve është jashtë çdo niveli.

Një gjë e tillë ka ndodhur dhe po ndodh edhe në autostradën “Dr. Ibrahim Rugova”, e cila arkës së shtetit i ka kushtuar rreth një miliardë euro.

Në disa vende sidomos në rrethinën e Suharekës, numri i arnimeve që po bëhen aty, po rritet dita ditës, duke krijuar kështu minipunishte brenda autostradës.

Por, ende pa përfunduar kjo në tërësi, Qeveria mori vendimin për ndërtimin e autostradës tjetër që lidh Shkupin me Prishtinën.

Edhe në këtë, vetëm për asfalt do të shpenzohen më shumë se 600 milionë euro, pa e llogaritur këtu shpronësimin, i cili ka një kosto më të madhe se 50 milionë euro.

Të gjitha këto mjete duhet të paguhen nga arka e “zbrazur” e shtetit, e cila deri më sot është futur në borxhe prej më shumë se 507 milionë euro. Por, kjo shumë deri në fund të vitit do të rritet edhe më shumë.

Ndërto rrugë e futu borxhe. Kjo është strategji që është aplikuar, dhe po aplikohet nga Qeveria në largim.

Përmes rrugëve kjo e fundit ka marrë votat, edhe pse pjesa më e madhe e atyre që u kanë dhënë votën, nuk kanë mundur të shfrytëzojnë rrugët moderne, pasi që vetura s’kanë pasur, e në këmbë, biçikletë e me kali, hyrja për ta është e ndalur gjithmonë.

Rrugët e mira i dihen vendit, kur gjërat tjera të jenë në nivelin e duhur, por jo edhe atëherë kur situata ekonomike në vend po rëndohet dita ditës.

Bukë, kripë e asfalt, qytetarët e Kosovës do të kenë me bollëk gjatë këtij viti, por edhe gjatë tri viteve të ardhshme.

Për gjëra tjera Qeveria thuajse nuk po kujdeset fare. Politikanet janë afër qytetarëve vetëm gjatë fushatave parazgjedhore, por jo ende në rast kur këta kanë nevojë për ndihmën e tyre.

Rasti i fundit i familjes Morina nga një fshat i Malishevës ku e zonja e shtëpisë nuk kishte miell për gjashtë fëmijët e saj tregon më së miri gjendjen ekonomike-sociale në vend.

Shteti të gjitha paratë po i shpenzon në projekte politike për të përfituar elektorat, e nuk është kujdesuar fare për projekte praktike nga të cilat do të përfitonte elektorati.

Bujqësia edhe më tutje mbetet temë qendrore në Kosovë vetëm gjatë kohës sa zgjat fushata elektorale, por pas zgjedhjeve sa i përket kësaj fushe thuajse gjithçka përfundon, pasi që Qeveria nuk ka shprehur gatishmëri për ta zhvilluar atë e për t’ia ndalur hovin importeve, sidomos nga Serbia, por fatkeqësisht tek ne po ndodh e kundërta. Prodhimi po bie e importet po rriten dita ditës.

Po ashtu edhe kaosi në sektorin e prodhimin e përpunimin e qumështi i shfaqur ditë më parë në vend tregon për një situatë shumë të rëndë ekonomike.

Institucionet qendrore të vendit duhet që urgjentisht të merren me projekte reale, e të lënë anash ato politike, pasi që funksionalizimi i sektorit të bujqësisë dhe blegtorisë në vend në masë të madhe do ta ulte numrin e të papunëve në vend, por edhe do të ndikonte në zhvillim ekonomik të vendit, duke rritur prodhimin, e duke i thënë lamtumirë importit i cili në masë të madhe ka dëmtuar të ardhmen ekonomike të vendit.

*ZERI

…read more

Gafa e hotelit berlinez

Një hotel 10-katësh në Berlin me pamje spektakolare nga kopshti zoologjik për klientët e tij, i ofron edhe kalimtarëve pamje interesante nëse ngrenë kokën lart për të parë pasi arkitekti ka vendosur që tualeti i restorantit të këtij hoteli të jetë i rrethuar vetëm me xhama.Në këtë mënyrë, kalimtarët sa herë që kalojnë poshtë Hotel Bikini Berlin përdorin celularët për t’i bërë foto klientëve që përdorin tualetin.Pra, nëse do të qëndroni ndonjë ditë në këtë hotel, do të bënit mirë që të përdornit vetëm tualetin e dhomës suaj…. …read more

Histori: Çfarë ka ndodhur më 29 korrik?

238 – Romë; Garda Praetoriane vërshon në pallat kap bashkë-perandorët Pupienus dhe Balbinus, i tërheq zvarrë nëpër rrugë dhe i ekzekuton. Në të njëjtën ditë, Gordian III, 13 vjeç, shpallet perandor. Fjala ‘Praetorian’ nga ‘prae’ ‘para’, ‘prijës’ ‘priatarë’ para-rojë ose truprojë, forcë e krijuar në vitin 27 pes nga Augustus, themelues i perandorisë romake. Kur Konstandini i Madh, sulmoi Italinë në vitin 312, ai u ndesh në Urën Milvian me ushtrinë e Maxentius që përbëhej nga praetorë. Më vonë në Romë, Konstandini fitimtar e shpërndan përfundimisht këtë roje, duke shënuar fundin e praetorianëve dhe fillimin e një epoke të re të perandorisë roma… …read more

Keqpërdorimi “patriotik” i Labërisë

panajot barka

Nga Panajot Barka

Rasti patriotik për të argumentuar “domosdoshmërinë” e bashkimit në një njësi territoriale Himarën me Vranishtin, risolli në skenë problematikën për qasjën dhe interpretimin e historisë dhe kulturës tradicionale, trajtuar në simpoziumin shkencor në dhjetor të 2006 në Vjenë të Austrisë, organizuar nga Instituti i Studimeve Shqiptare të Munihut dhe Instutiti i Historisë së Evropës Lindore të Universitetit të Vjenës, mbështetur nga Komisioni Ballkanik i Akademisë së Shkencave të Austrisë. Në këtë vëprimtari shkencore u nënvizua nëvoja e çmitizimit të historiografisë shqiptare si dhe çlirimi i saj nga izolacionimi i imponuar komunist, i cili u mbart edhe në periudhën post komuniste si vetëizolim, por që në të dy rastet shoqëron një regjim që mbjell ksenofobi.

Në rastin e tanishëm të raportëve të Himarës me Laberinë, historianë poltikanë, publiscistë etj, të nisur nga realiteti i tanishëm apo edhe i shekujve të fundit në raportët midis tyre, me deklarime a priori, produkt i ideologjisë komuniste për njehsimin e thellësisë historike të Himarës me Labërinë, risollën në aktualitet (por për qëllime politike) përpjekjen për t’i dhenë Labërisë thellësinë historike të Himarës dhe Himarës identitetin e theksuar shqiptar të Labërisë. (flamurtari i shqiptarësisë në Jug, sipas ideologjisë komuniste).

E vërteta historike është se Laberia është pjesë e Himarës dhe jo e kundërta dhe se historia e Laberisë në Himarë është shumë e re në krahasim me lashtësinë e Himarës.

Në lidhje me këtë po u referohem në vijim disa fakteve nga fusha të ndryshme të cilat u përkasin korifenjeve të shkencës Shqiptare dhe të huaj.

Sipas Baron Nopca-s, të cilit i referohet Çabej në librin e tij “Shqiptaret midis Perendimit e Lindjes”,Tiranë 1994, faqe 12, emri i labëve lidhet me emrin e fisit ilir të Labeatet-ve –Lacus Labeatis që banonte afër Liqenit të shkodrës. Vet Çabej përforcon pikëpamjen e Nopcës, duke theksuar se Labëria hyri si pykë në Toskëri dhe ndau në mes një njesi të hershme”. (Çabej Ε., 1994, Shqiptarët midis Perendimit e Lindjes, Tiranë,fq.49.)

Po ashtu, Nathalie Clayer, në librin e saj Në fillimet e Nacionalizmit shqiptar, lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë, botime “Përpjekja”, Tiranë 2009, faqe 26, na thotë se familjet e mëdha patriarkale me 80 e me shumë veta i korrespondojnë në Jug, në Laberi. Ruajtja e konstitucionit të fisit në Labëri, sipas Çabej, nuk lidhet aq me natyrën se sa me origjinën e tyre Veriore dhe shton se, “Nga pikëpamja shoqërore Lëbërit janë bartësit e armëve në Jug” (Çabej Ε., 1994, Shqiptarët midis Perendimit e Lindjes, Tiranë,fq. 22)

Kjo trashëgimi i përgjigjej në fakt dhe realitetit të ri bujtës. “ Në pikëpamje shoqërore labët janë bartësit e armëve në Jug…” thotë Çabej (Çabej Ε., 1994, Shqiptarët midis Perendimit e Lindjes, Tiranë, fq 22)

E ndihmon këtë argumentim përqasja që i bën prof Çabej këngës polifonike në Labëri. Pasi sqaron se Toskeria është toka që janë ruajtur më mirë meloditë e moçme të vendit, na thotë se këngët e Veriut janë këngë solo, – simbol i shtëpisë së vetmuar , i ekzistencës së izoluar dhe i karakterit individualist të njeriut të malit, – të Toskërisë janë këngë polifone, korale. (Çabej Ε., 1994, Shqiptarët midis Perendimit e Lindjes, Tiranë,fq.47), Këngët polifonike të Labërisë ruajnë karakterin epik dhe heroik, shton ai. “Përshtypja që del prej këngës labe është malli i ashpër dhe shpirti heroik…. Se epike është fryma e këtij fisi, këngët më të dashura të tyre janë këngë trimash…” (Çabej Ε., 1994, Shqiptarët midis Perendimit e Lindjes, Tiranë,fq.49). Pra kjo do të thotë se Labëria përvetësoi këngën polifonike të Toskërisë-Epirit, për shkakun se nga pikëpamja e formës dhe e melodisë qëndronte më lartë se kënga solo e veriut, të origjinës,dhe sipas rregullave të njohura folklorike, i veshi kësaj forme polifonike përmbajtjen heroike të karakterit të tij verior. Labëria, për shkak të karakterit të vet izolues, të trashëguar nga origjina, jo vetëm që e përvetësoi këtë formë të kënduari, por e ruajti me fanatizëm deri në kufinj identitar. Periudha komuniste e stimuloi atë më shumë duke e zevendësuar emrin nga kënga polifonike në kënga labe. (në periudhën post-komuniste që edhe Labëria u hap, kënga labe u dorëzua para sazeve, duke ia lenë autoktoninë bartësve të vërtetë që janë himariotët.)

Argument shtesë në këtë arsyetim përbëjnë edhe përpjekjet e Ismet Elezit për të gjetur ngjashmëri midis kanunit të Lek Dukagjinit dhe të drejtës Zakonore në Labëri, në librin e tij me të njëjtin titull, botime TOENA, Tiranë 2002. Pra, e drejta zakonore në labëri përbën një mbetje nga mbartja e Kanunit të Lek Dukagjinit.

Për kohën e këtyre vendosjeve të Labërisë në Labërinë e sotme mund t’i referohemi asaj që thotë serish Çabej, se, “Osmanët sollën në kulm edhe përfunduan hovin shtegtues të shqiptarëve dhe kontribuan kështu në shpallimin e shpërndarjën e tyre, por jo krejt” (Çabej E., 1994, Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes, Tiranë,fq 17) Në zonën e Himarës ky lloj “ekspasioni” kishte filluar që në periudhën e pas Skendërbeut, me zbritjen e malësorëve të veriut, për të luftuar nën drejtimin e djalit të Skendërbeut dhe me përkrahjen e Venedikut, kundër Osmanëve. Bëhet fjalë për atë pjesë veriorësh të krishterë. Në këtë pikëpamje ata kishin një të drejtë shumë të pamohueshëm të quheshin “bijtë e Skendërbeut”. Ndërsa pjesa tjetër që realisht zbriti më vonë, ishte orientuar në favor të Perandorisë Osmane. Në këtë linjë balkanologia franceze Nathalie Clayer shton një argument plotësues se nga Labëria u përfshinë në formacione të ndryshme luftarake të P. Otomane rreth 30000 burra. (ClayerΝ. 2007, Aux origines du nationalisme albanais, La naissance d une nation majoritarirement muslumane en Europe, Paris, fq.105-106. (botimi shqip 2009))

Faktin e shtegtimeve nga veriu në Jug në këtë periudhë mund ta vërtetojë në mënyrë indirekte argumenti se ajo lidhet me së shumti edhe me krijimin e dy dialekteve të sotme të gjuhës Shqipe. Sipas Çabej, por edhe studjuesve të tjerë “Toskërishtja jugore e mbarimit të Mesjetës…. afrohet me gegërishtën veriore të shekullit XVI-XVII” (Çabej E., 1994, Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes, Tiranë, fq 20).

Jorgji Gjinari vërteton se në Mesjetën e vonë në gjuhën e Laberisë “vihen re …read more

Bukuria, këmbë me apo pa qime?

Të gjithëve na është krijuar ideja se një femër e bukur është një femër e kuruar në detaje, me pamje fizike të pranueshme dhe pse jo, në shumë raste, të adhurueshme nga të tjerët. Por, a e kishit menduar ndonjëherë që konceptin e bukurisë së një femre ta lidhnin me këmbët e saj me qime?Ja që koncepti i bukurisë është tepër relativ, edhe në këtë pikë. Disa vajza kanë hapur një blog në internet të quajtur “Hairy legs club” (Klubi i këmbëve me qime), ku postojnë foto në të cilat shfaqen këmbët e tyre me qime dhe të papastruara.Ato nuk përdorin mjetet e shumta të depilimit. As brisk, as makinë për depilim dhe as lekë të hedhura dëm tek estetistj… …read more

Shkarkohet nga detyra drejtori i Bibliotekës Kombëtare

aurel-plasari

Pas një marrëveshje me Ministrinë e Kulturës është larguar nga detyra drejtori i Bibliotekës Kombëtare, Aurel Plasari.

Sipas informacioneve, mësohet se Aurel Plasari do të largohet nga detyra në muajin shtator, ndërsa në muajin gusht pritet të hapet konkurrimi për postin e drejtorit të Bibliotekës Kombëtare.

Vetë Plasari ka deklaruar se largimi i tij nga detyra, vjen për t’i hapur rrugë ndryshimeve në këtë institucion.

…read more